Queerowe miejsca i osoby, od Berlina do Paryża
Mapa w słowach: gdzie są ważne miejsca w Berlinie i Paryżu i kim są ludzie, którzy tworzyli tę historię. Lista jest celowo krótka; rośnie dzięki waszym sugestiom. Daty znajdziesz w osi czasu Francja / Niemcy.
Geografia: Berlin
- Schöneberg, wokół Nollendorfplatz: „Regenbogenkiez” (Nollendorfkiez), często opisywany jako najstarsza queerowa dzielnica Niemiec, między Fuggerstraße, Motzstraße i Maaßenstraße. Tu co lato odbywa się Stadtfest. W latach 20. sąsiednia Bülowstraße gościła lesbijskie lokale, takie jak Dorian Gray (nr 57).
- Kreuzberg: SO36 (Oranienstraße 190), kolebka imprezy Gayhane, teatr BKA (Mehringdamm 34) i Schwules Museum, otwarte w 1985 r. w Kreuzbergu.
- Tiergarten: pomnik homoseksualistów prześladowanych w czasach nazizmu (Ebertstraße), betonowy blok z małym okienkiem pokazującym scenę miłosną dwóch mężczyzn; z nim wiąże się tablica „różowego trójkąta” na stacji Nollendorfplatz.
- Prenzlauer Berg: Tuntenhaus przy Kastanienallee 86, najstarszy queerowy projekt mieszkaniowy Berlina, zajęty od 1990 r.
- Mitte: wystawa „Berlin Global” w Humboldt Forum przedstawia życie i pracę Magnusa Hirschfelda.
Geografia: Paryż
- Le Marais: główna gejowska dzielnica Paryża, wokół 3. i 4. dzielnicy (arrondissement).
- Pigalle i Montmartre: queerowe miejsca spotkań od początku XX wieku; lesbijski kabaret Chez Moune otworzył się tam w 1936 r.
- Saint-Germain-des-Prés: stało się miejscem spotkań w latach 50.
- Trasa marszu z 4 kwietnia 1981 r.: od Maubert do Beaubourg, ponad 10 000 osób.
Miejsca w Berlinie, dla których warto zboczyć z drogi
- Eisenherz Buchladen (Motzstraße 23): queerowa księgarnia założona w 1978 r.; z niej wyszedł pomysł Teddy Award Berlinale (od 1992 r.).
- Heile Welt (Motzstraße 5), Restaurant Elefant (Fuggerstraße 18): adresy w dzielnicy.
- Schwules Museum: wystawy, oprowadzania i wydarzenia.
- Magazyn Siegessäule (od 1984 r.): wielki queerowy magazyn miasta, dystrybuowany w ponad 500 punktach.
Osoby z Berlina
- Magnus Hirschfeld (1868–1935): lekarz, założyciel Komitetu Naukowo-Humanitarnego (1897) i Instytutu Nauk Seksualnych (1919), zmarł na wygnaniu w Nicei.
- Adolf Brand: wydawca Der Eigene (1896), uważanego za pierwszy na świecie magazyn gejowski.
- Lotte Hahm: postać berlińskiej sceny lesbijskiej, która organizowała lesbijskie bale do 1940 r. i wznowiła działalność po 1945 r.
- Ruth Margarete Roellig: autorka Berlins lesbische Frauen (1928), przewodnika po lesbijskim życiu miasta.
- Ossi Gades: artystka trans, która występowała w Eldorado przy Motzstraße od 1930 r.
- Leontine Sagan: reżyserka Mädchen in Uniform (1931), jednego z pierwszych filmów pokazujących lesbijki w pozytywnym świetle.
- Rosa von Praunheim: reżyser, którego film zapoczątkował Homosexuelle Aktion Westberlin w 1971 r.
Osoby z Francji
- André Baudry: założyciel Arcadie (1954), pierwszej grupy homoseksualnej we Francji.
- Guy Hocquenghem i Françoise d’Eaubonne: postacie FHAR (1971); należeli do niego także Daniel Guérin i Christine Delphy.
- Jean Le Bitoux: założyciel magazynu Gai Pied (1979).
- Act Up-Paris: kolektyw, który zorganizował pierwszy „die-in” marszu, 24 czerwca 1989 r.
- André Labarrère: w 1998 r. pierwszy francuski parlamentarzysta, który ujawnił swoją homoseksualność.
- Noël Mamère: burmistrz Bègles, w 2004 r. udzielił pierwszego ślubu dwóm mężczyznom.
Kogo brakuje? Miejsc, kobiet, osób trans, postaci francusko-niemieckich: powiedz nam.
Źródła
Te same co dla osi czasu, plus jedenaście queerowych miejsc w Berlinie (Visit Berlin) i angielska strona Wikipedii „LGBT culture in Paris” przez zarchiwizowaną kopię.